Column: Van welke gesprekspartner krijg jij de kriebels?

Met de ene persoon praat je alleen maar over koetjes en kalfjes. Met de ander duik je zonder dat je het door hebt 3 meter de diepte in en lijkt het alsof jullie elkaar op zielsniveau vinden. Je smacht soms met een persoon naar een diepgaand gesprek en bij de ander zoek je naar meer lucht, humor en onzin.

Zal het aan de type persoon liggen? Ligt het aan jullie connectie, aan de vragen die gesteld of juist niet gesteld worden, aan de durf om te delen of ligt het aan de aannames, aan de zelfreflectie van je gesprekspartner of aan iets anders?

Laten we de types eens bekijken.

De persoon laat jou praten en ondertussen wacht die persoon totdat hij weer aan de beurt is. Jij hebt iets verteld wat belangrijk voor jou is en wat iets met je doet. Er wordt door je gesprekspartner zonder door te vragen een voorbeeld of ervaring gedeeld over datzelfde onderwerp. De overtreffende-trap-verhalen zijn de ergste: het verhaal is erger, heftiger, mooier of grootser dan jouw verhaal. In een gelijkwaardig gesprek is dit helemaal prima en doe je dit beide wel eens. Doet een persoon dit continu? Ik zeg: wegrennen.  

De persoon kan urenlang kletsen over van alles en nog wat. Zelfs over een paperclip kan deze persoon een spreekbeurt van een half uur houden. Er zit geen diepgang in en er wordt niet gesproken over gevoelens. De leegte wordt gevuld met woorden die er niet toe doen. Ik zeg: gezellig voor een avondje, maar wat een woordenverspilling. 

Er wordt door deze persoon heel veel vragen gesteld en doorgevraagd. Je voelt dat het voorbedachte vragen zijn en alsof de vragen uit een psychologisch boekje komen. “Wat doet het met jou?” En “Wat voel je daarbij?” Dit zijn prima vragen, maar bij deze gesprekspartner voel je aan alles dat het uit de boekjes komt. Het voelt nep. Ik zeg: Hey vriend, kappen! Stel eens ‘normaal’ geïnteresseerde vragen.

Jij mag zelf nog wat typetjes erbij verzinnen.

Voor mij is een gesprek geslaagd als er wordt gelachen, naar elkaar wordt geluisterd en doorgevraagd. Als er een discussie met respect wordt gevoerd en als je je veilig voelt. Het leukste vind ik om vragen te stellen die de ander niet aan ziet komen. En wat ik ook tof vind, is als ik iets uit mijn hart deel, wat ik vooraf totaal niet verwacht had met die persoon te delen.

Esther de Boer.